De 'smiling coast' Gambia

Net terug uit Gambia. Niet zakelijk dit keer, maar gewoon even er tussen uit. Op zoek naar warmte en een beetje avontuur in februari kwamen we uit in Gambia. Zoekend op 'bijzonder' en 'avontuurlijk' via Zoover bij een leuke lodge beland. Gerund door een stel enthousiaste Nederlanders. Echter, op de valreep gesloten vanwege waterproblemen.... OK, op zoek naar iets nieuws dus en uiteindelijk een ecologische lodge geboekt voor de eerste dagen en een klein luxer hotel voor de laatste dagen. Een beetje groene start dus en dat voelt goed in een land als Gambia. Ecologisch betekent in dit geval overigens dat de opbrengsten van de lodge voor een groot deel terugvloeien naar de locale bevolking in het naastgelegen dorp (er zijn overigens veel ecologische concepten in Gambia, waarvan een groot deel zich overigens meer concentreert op het milieu). De cultuurshock was overigens groot. Heel groot...

 

Het contrast tussen het relaxe woestijnwarme arme Gambia en het hectische koude rijke Nederland is enorm. Toen we na twee dagen de shock te boven waren, konden we meer genieten en kwamen we ook meer in contact met de lokale bevolking. En zo komt er langzaam een beeld van een land dat profiteert van toerisme maar tegelijkertijd ook last heeft van ditzelfde toerisme.

Het beeld dat wij het heel goed hebben klopt uiteraard voor een groot deel. Echter, enkel de centjes vergelijken gaat niet op. We werken er hard voor en bovenal kost hier alles ook veel meer. Het moge duidelijk zijn dat we hier verhoudingsgewijs meer verdienen en een (materialistisch gezien) rijker leven leiden. De tevredenheid van veel mensen aldaar (met zo ongeveer niets) maakt overigens wel duidelijk dat materialistische zaken daar niet (altijd) aan bijdragen.

Het probleem zit 'm volgens mij vooral bij de nieuwe generatie die met de komst van mobieltjes en internet smachtend kijkt naar het rijke Westen. Het is echter in de meeste gevallen een eenzijdig beeld zo blijkt. Het hopen op een relatie met een Westerse man of vrouw en de daarmee gepaard gaande hemelpoort naar het rijke Westen heeft iets triests en in mijn ogen onrealistisch. Gelukkig zien sommige dit realistischer, maar het moge duidelijk zijn dat er vast misbruik van wordt gemaakt door sommige meerwetende Westerse toeristen.

De smile van de mensen uit de 'smiling coast' is daarmee helaas (en logischerwijs) dus vaak gebaseerd op het geld dat we meebrengen (het voelt als de dubbele moraal van toerisme). Desalniettemin heb ik vele zeer vriendelijke en vrolijke mensen ontmoet die de bijnaam van hun land absoluut eer aan doen en was het alles bij elkaar een hele bijzondere belevenis en zeker een voor herhaling vatbaar.