De kracht van intimiteit

Gisteren in de HMH het concert van James Taylor bezocht. Vaak het decor van spetterende concerten (en ook al een aantal keer het decor van een van onze events). Gastvrij onthaald door het team van de HMH (mijn complimenten voor de hosting en service overigens!) konden we het concert zeer comfortabel bijwonen. Ik kende een aantal live DVD's van James Taylor en had me schijnbaar daarom ingesteld op een zelfde setting met grote band enzo. Eenmaal in de enorme black box viel direct het grote podium met de zeer kleine en intieme setting op. Geen grote band, geen groots licht spektakel, geen decibellen.... Nee, alleen 'singer & songwriter' James Taylor en een begaafde toetsenist. That was it! In een sfeervol decor van gedrapeerd theaterdoek, een paar kamerschermen, schemerlampen en een functioneel maar mooi uitgelicht podium. Wat wel opviel was het grote projectiescherm. James gebruikte het tijdens het concert om telkens zijn songs in te leiden met een verhaal/annekdote ondersteund door fotomateriaal. Later op de avond haalde hij helemaal synchroon (knappe timing) een koor en ook nog een keer zelfs een hele band de HMH binnen. Ook een mechanische drummachine en megafoon werden nog ingezet. Al met al een bijzondere avond. Een prachtig concert met werkelijk oorstrelende nummers. En zo klein en intiem gebracht alleen met zijn stem, gitaarspel en zo nu en dan begeleid door de toetsenist. Je kon (tussen het enorme applaus tussen de nummers door) regelmatig een speld horen vallen. Er zaten toch drie en een half duizend mensen.... Conclusie: pak het bij de juiste doelgroep en seting ook eens subtiel, intiem en klein aan. De kracht die daaruit voortkomt kan bijzonder en indrukwekkend zijn!